സനാ/വാഷിംഗ്ടൺ: യെമനിലെ സംഘർഷത്തിൽ ആദ്യ നോട്ടത്തിൽ കാര്യങ്ങൾ വ്യക്തമാണെന്ന് തോന്നാം. ഹൂതികളുടെ പതാകകൾ ഉയർന്നുനിൽക്കുന്നു, പടയാളികൾ അണിനിരക്കുന്നു, തെരുവുകളിൽ വർഷങ്ങളായി അവർ മുഴക്കുന്ന “അമേരിക്കയ്ക്ക് മരണം, ഇസ്രായേലിന് മരണം” എന്ന മുദ്രാവാക്യങ്ങൾ മാറ്റൊലിക്കൊള്ളുന്നു. എന്നാൽ രാഷ്ട്രീയത്തിൽ, പ്രത്യേകിച്ച് യുദ്ധക്കളത്തിൽ, ജനങ്ങൾക്ക് മുന്നിൽ കാണിക്കുന്ന ചിത്രമല്ല അടച്ചിട്ട മുറികൾക്കുള്ളിൽ ഉണ്ടാകുന്നത്.
യെമൻ യുദ്ധത്തിന്റെ അത്യന്തം നിർണ്ണായകമായ ഒരു ഘട്ടത്തിൽ, യു.എസ് പ്രസിഡന്റ് ഡൊണാൾഡ് ട്രംപ് നടത്തിയ ഒരു പരാമർശം പർദ്ദയ്ക്ക് പിന്നിലെ യാഥാർത്ഥ്യത്തിലേക്ക് വെളിച്ചം വീശുകയാണ്. ഹൂതികൾ തന്റെ ഭരണകൂടവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടുവെന്നും, സംഘർഷത്തിൽ അമേരിക്ക നേരിട്ട് ഇടപെടരുതെന്ന് അവർ ആഗ്രഹിക്കുന്നുണ്ടെന്നും ശനിയാഴ്ച അയർലൻഡിൽ മാധ്യമപ്രവർത്തകരോട് സംസാരിക്കവെ ട്രംപ് വെളിപ്പെടുത്തി. ഹൂതികളുടെ എതിരാളികളോ സൗദി വക്താക്കളോ രഹസ്യ കേന്ദ്രങ്ങളോ അല്ല ഈ വിവരം പുറത്തുവിട്ടത്, മറിച്ച് ട്രംപ് തന്നെയാണ്. തെരുവിൽ “അമേരിക്കയ്ക്ക് മരണം” എന്ന് വിളിച്ചുപറയുന്ന ഒരു പ്രസ്ഥാനം, അതേ സമയം തന്നെ അമേരിക്കയുമായുള്ള നേർക്കുനേർ പോരാട്ടം ഒഴിവാക്കാൻ നയതന്ത്ര ശ്രമങ്ങൾ നടത്തുന്നു എന്ന വൈരുദ്ധ്യമാണ് ഇവിടെ വ്യക്തമാകുന്നത്.
ജനങ്ങൾക്ക് മുദ്രാവാക്യം; അടച്ചിട്ട മുറികളിൽ മറ്റ് കണക്കുകൂട്ടലുകൾ
ഹൂതികളുടെ ഈ ഇരട്ടത്താപ്പ് പുതിയൊരു സംഭവമല്ല. 2016-ൽ കുവൈറ്റിൽ നടന്ന സമാധാന ചർച്ചകൾക്കിടയിലും “അമേരിക്കയ്ക്ക് മരണം” എന്ന മുദ്രാവാക്യം ഉപയോഗിച്ചതിന് ഹൂതി പ്രതിനിധികൾ അമേരിക്കയോട് മാപ്പ് പറഞ്ഞിരുന്നു. അണികളെ സംഘടിപ്പിക്കുന്നതിനും ആഭ്യന്തര ആവശ്യങ്ങൾക്കും മാത്രമാണ് ഈ മുദ്രാവാക്യം ഉപയോഗിച്ചതെന്നായിരുന്നു അന്ന് നൽകിയ വിശദീകരണം. എന്നാൽ ഇന്ന് സാഹചര്യം കൂടുതൽ സങ്കീർണ്ണമാണ്. വെറുമൊരു ആഭ്യന്തര മിലിഷ്യ എന്നതിലുപരി പടിഞ്ഞാറൻ തീരത്ത് വൻ മുന്നേറ്റം നടത്താനും, അൽ മുഖ പിടിച്ചെടുക്കാനും, അന്താരാഷ്ട്ര കപ്പൽ ഗതാഗത പാതയായ ബാബ് അൽ മന്ദബിന് സമീപമുള്ള മിയൂൺ ദ്വീപിൽ എത്താനും ഹൂതികൾക്ക് സാധിച്ചിട്ടുണ്ട്.
ഒരു വശത്ത് “യുദ്ധത്തിന് തയ്യാറാകൂ” എന്ന് സ്വന്തം ജനങ്ങളോട് ആഹ്വാനം ചെയ്യുകയും ജൂലൈ മാസത്തിൽ പ്രത്യേക സന്നദ്ധ സേന രൂപീകരിക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ, മറുവശത്ത് വാഷിംഗ്ടണോട് “യുദ്ധത്തിലേക്ക് വരരുത്” എന്ന് അഭ്യർത്ഥിക്കുന്ന വിചിത്രമായ ശൈലിയാണ് ഹൂതികൾ സ്വീകരിക്കുന്നത്. സ്വന്തം മണ്ണിലെ യെമനി സൈന്യത്തോട് പോരാടാൻ ഹൂതികൾക്ക് സാധിച്ചേക്കാം, എന്നാൽ അമേരിക്കൻ സൈന്യത്തിന്റെ നേരിട്ടുള്ള ഇടപെടൽ യുദ്ധത്തിന്റെ ഗതി തന്നെ മാറ്റുമെന്ന തിരിച്ചറിവാണ് ഹൂതികളെ ഇത്തരം നയതന്ത്ര ചർച്ചകൾക്ക് പ്രേരിപ്പിക്കുന്നത്. ബാബ് അൽ മന്ദബിലെ തന്ത്രപ്രധാനമായ നീക്കങ്ങൾ തുടരുമ്പോഴും അമേരിക്കയെ പുറത്തുനിർത്താനുള്ള ശ്രമങ്ങൾ ഹൂതികളുടെ രാഷ്ട്രീയ ഇരട്ടത്താപ്പിന്റെ ആഴം വെളിവാക്കുന്നു.
About the Author
